Royal Canin voor je puppy

Royal Canin

Vroeger toen ik klein was, besloten mijn ouders een puppy te nemen. We hadden natuurlijk allemaal lopen zeuren dat we een hondje wilden, iets wat alle kinderen doen, geloof ik. Mijn ouders kwamen thuis met een uiterst schattig zwart hondje, met een dikke krullende vacht en lieve bruine ogen. Het hondje was pas twee maanden oud, en at alleen nog maar speciaal Royal Canin voer. Dit voer zorgde ervoor dat hij goed kon doorgroeien, dat zijn vachtje gezond bleef en dat hij alle voedingsstoffen binnen zou krijgen die alle jonge hondjes nodig hebben voor het ontwikkelen van bijvoorbeeld een sterk gebit.

Balu is een ontzettend lief, speels hondje geworden van ondertussen alweer vijftien jaar oud. Toen de nieuwigheid eraf was, wilde niemand meer met Balu naar buiten behalve ik. Door de regen of vrieskou, een rondje rond het park vonden wij allemaal vermoeiend. Hup, trekken aan die riem. Doorlopen, ik wil naar huis. Ik besefte me al te goed dat het Balu’s vrije tijd was, een kwartiertje om even te rennen, snuffelen, spelen en plassen en poepen. Ik kan niet goed tegen baasjes die hun hond hard meesleuren aan hun nek, omdat ze zelf haast hebben. Dat vind ik moeilijk om te zien. Dus voor Balu heb ik toen ik jonger was een harnasje gekocht dat om zijn middel gaat, zodat je hem kan meenemen aan de riem en kan tegenhouden of sturen zonder constant aan zijn nek te trekken. Hij moest daar wel even aan wennen hoor! Nu is hij er natuurlijk al jaren aan gewend, en is het zelfs zo’n routine dat Balu al in zijn tuigje stapt als hij zin heeft om naar buiten te gaan. Zijn tuigje hangt aan een haakje bij de deur, en hij kan met een ruk aan het touw dat naar beneden trekken. Het valt automatisch in vorm op de grond, en dan gaat hij er in staan, pootjes in de vakjes, en zijn borst boven het borst gedeelte.

Ik wil aan iedereen meegeven; heb jij ook een hondje en ben je gek op hem, voer hem dan juist naar zijn grootte, en benodigdheden. Speel met hem, koop een harnasje voor hem, en ga lekker met hem wandelen. Die tien minuten voor jou zijn misschien ergerlijk omdat het zo herhalend is, maar voor je hondje is het eindelijk tijd om de benen te strekken! En een echte dierenvriend gunt hem dat zeker, toch?

Geef een reactie